Listopadowy konkurs z duchami
Konkursy / 18 listopada 2018

„Osobiście wolę się po śmierci zamienić w skromny kwiat anemonu niż zostać jednym z gromady bladych cieni. Jak pogodnie można by przeżyć życie, wiedząc, że się potem będzie kwiatem…” (Lafcadio Hearn).

Japonia z perspektywy peryferii. Recenzja książki „Historia Okinawy” Stanisława Meyera
Recenzje / 11 listopada 2018

Książa Stanisława Meyera Historia Okinawy to bez wątpienia ciekawa i godna polecenia lektura. Jako pierwsza w języku polskim tak kompleksowo przedstawia dzieje jednej z obecnych prefektur Japonii, Okinawy, która jak autor zaznacza (i zapowiada informacja na okładce) jest najbardziej niejapońskim regionem tego kraju. Autor zdecydowanie, aczkolwiek w sposób wyważony i co najważniejsze dobrze udokumentowany, rozprawia się z mitami i stereotypami na temat Okinawy, które nierzadko są powielane i propagowane przez samych mieszkańców archipelagu japońskiego.

Słodkość, śliczność, powab. Recenzja książki „Oblicza kawaii”
Recenzje / 28 października 2018

Kawaii – a precyzyjniej estetyka kawaii, budząca nierozłączne skojarzenia z Japonią – zdobyła w wyniku globalizacji popularność na całym świecie, stając się powszechnym elementem kultury masowej. Wśród najbardziej znamiennych symboli kawaii, można wskazać Hello Kitty czy też Pokemony. Z dość szeroką reprezentacją tej estetyki możemy zetknąć się w japońskich teledyskach i reklamach, nie wspominając o maskotkach yuru-kyara, stanowiących element codziennej przestrzeni. Estetyka kawaii nie stanowi jedynie fenomenu kulturowego ograniczonego do badaczy japońskiej popkultury bądź fanów (otaku), lecz ma wymierne znaczenie w służbie dyplomacji. Japonia skwapliwie wykorzystuje nadarzającą się możliwość budowania pozytywnego wizerunku państwa, używając kawaii jako narzędzia wizerunkowo-propagandowego, elementu japońskiego soft power.

Przepaść. Recenzja książki „Dziecko z ziemi” Fuminoriego Nakamury
Recenzje / 21 października 2018

Jesteś niczym. Nie masz prawa istnieć. Nie powinno cię tu być. Nie ma miejsca dla ciebie, nie ma nic, co mogłoby być twoje, nie należysz do nikogo. Stanowisz anomalię rzeczywistości, pomyłkę, wstydliwy błąd, który trudno wymazać. Twoja obecność jest niechlubnym świadectwem winy. Jest karą. Czemu nie możesz po prostu zniknąć, pozwolić, by ziemia wchłonęła twoje marne życie?

Konkurs! Wygraj książkę Wydawnictwa Kirin – „Oblicza kawaii”!
Konkursy / 23 września 2018

„Kiedy pytamy Japończyków  o znaczenie tego słowa, okazuje się, że jego werbalizacja jest nadzwyczaj kłopotliwa. Kawaii często odwołuje się do sfery wizualnej, jego istota tkwi jednak w emocjach, a te pozostają niewyrażalne. (…) Określenie to nie odnosi się do samego przedmiotu, lecz do uczuć odbiorcy, których nie można negować. Kawaii jest skrajnie subiektywne, nie można porównywać ze sobą  stopnia kawaii różnych osób czy przedmiotów. Dzięki temu wyraża się swoje uznanie, nie wskazując bezpośrednio na własne ideały estetyczne.” [ze Wstępu]