Teoria względności – recenzja książki „Nowy film japoński” Krzysztofa Loski
Recenzje / 31 maja 2021

Książkę Nowy film japoński czołowego polskiego badacza kina Dalekiego Wschodu – Krzysztofa Loski – najlepiej czyta się jako część większego projektu, na który składa się jeszcze jedna publikacja wydana w 2015 roku – Mistrzowie kina japońskiego[1]. Obie tworzą coś na kształt pełnej historii kina japońskiego[2]. Jeśli właśnie tak będziemy czytać publikację z 2013 roku, stojący za nią zamysł stanie się jaśniejszy, a nasze czoło podczas lektury będzie się marszczyć ze zdziwienia nieco mniej.

Kraj Kwitnącej Popkultury. Recenzja książki „Czysty wymysł. Jak japońska popkultura podbiła świat” Matta Alta
Recenzje / 11 kwietnia 2021

Tytuł książki Matta Alta odnosi się do słów Oscara Wilde’a z eseju Upadek sztuki kłamstwa: obserwacje: „W rzeczywistości cała Japonia jest czystym wymysłem. Nie ma ani takiego kraju, ani takich ludzi. Japończycy są po prostu modnym stylem, wyrafinowanym pomysłem sztuki”. Poeta w ten sposób ironizował na temat popularności japońskiej kultury, która opanowała Zachód po otwarciu granic Japonii dla obcokrajowców po niemal dwustu latach izolacji. Słowa Wilde’a są wciąż aktualne, a zapoczątkowana w XIX wieku fascynacja Krajem Kwitnącej Wiśni trwa do dziś.

Tokio inaczej. Recenzja książki „Tokyo Lifestyle Book” Aleksandry Janiec
Recenzje / 28 kwietnia 2019

Przewodnik inny niż wszystkie. Osobiste, nieobiektywne spojrzenie na miasto, które „każdemu pokazuje inne oblicze, każdego inaczej uwodzi, nigdy jednak nie daje się okiełznać ani do końca zrozumieć”. Takie podejście przyświecało Aleksandrze Janiec podczas prac nad jej pierwszą książką, Tokyo Lifestyle Book. Jakie oblicze Tokio odnajdą na jej kartach czytelnicy?

Słodkość, śliczność, powab. Recenzja książki „Oblicza kawaii”
Recenzje / 28 października 2018

Kawaii – a precyzyjniej estetyka kawaii, budząca nierozłączne skojarzenia z Japonią – zdobyła w wyniku globalizacji popularność na całym świecie, stając się powszechnym elementem kultury masowej. Wśród najbardziej znamiennych symboli kawaii, można wskazać Hello Kitty czy też Pokemony. Z dość szeroką reprezentacją tej estetyki możemy zetknąć się w japońskich teledyskach i reklamach, nie wspominając o maskotkach yuru-kyara, stanowiących element codziennej przestrzeni. Estetyka kawaii nie stanowi jedynie fenomenu kulturowego ograniczonego do badaczy japońskiej popkultury bądź fanów (otaku), lecz ma wymierne znaczenie w służbie dyplomacji. Japonia skwapliwie wykorzystuje nadarzającą się możliwość budowania pozytywnego wizerunku państwa, używając kawaii jako narzędzia wizerunkowo-propagandowego, elementu japońskiego soft power.