Konkurs z drzeworytem – wygraj książkę „W cieniu Wielkiej fali”
Konkursy / 7 kwietnia 2019

„Barwne japońskie grafiki są do dziś uważane za najbardziej reprezentatywny element sztuki tego kraju, a o ich niesłabnącej popularności świadczą liczne wystawy na całym świecie oraz rosnąca liczba publikacji – w tym monografii artystów, nurtów, okresów, opisów kolekcji. Temat jednak nadal daleki jest od wyczerpania. (…) Medium to oferuje bowiem znacznie więcej, niż tylko słynną Wielką falę Hokusaia czy Widoki góry Fuji Hiroshige, albo portrety pięknych kurtyzan i aktorów.” (ze Wstępu)

Konkurs „47”. Wygraj nowość z Wydawnictwa Kirin
Konkursy / 25 stycznia 2019

„Wstrząsający obraz zawziętego heroizmu, którego nie sposób nie podziwiać. Dla Japończyków owo uczucie podziwu jest niczym niezmącone, stąd czterdziestu siedmiu rōninów cieszy się szacunkiem bliskim uwielbienia bogów. Pobożne dłonie wciąż przyozdabiają ich groby zielonymi gałęziami i zapalają trociczki za ich pamięć” (47 rōninów, A.B. Mitford).

Słodkość, śliczność, powab. Recenzja książki „Oblicza kawaii”
Recenzje / 28 października 2018

Kawaii – a precyzyjniej estetyka kawaii, budząca nierozłączne skojarzenia z Japonią – zdobyła w wyniku globalizacji popularność na całym świecie, stając się powszechnym elementem kultury masowej. Wśród najbardziej znamiennych symboli kawaii, można wskazać Hello Kitty czy też Pokemony. Z dość szeroką reprezentacją tej estetyki możemy zetknąć się w japońskich teledyskach i reklamach, nie wspominając o maskotkach yuru-kyara, stanowiących element codziennej przestrzeni. Estetyka kawaii nie stanowi jedynie fenomenu kulturowego ograniczonego do badaczy japońskiej popkultury bądź fanów (otaku), lecz ma wymierne znaczenie w służbie dyplomacji. Japonia skwapliwie wykorzystuje nadarzającą się możliwość budowania pozytywnego wizerunku państwa, używając kawaii jako narzędzia wizerunkowo-propagandowego, elementu japońskiego soft power.

Konkurs! Wygraj książkę Wydawnictwa Kirin – „Oblicza kawaii”!
Konkursy / 23 września 2018

„Kiedy pytamy Japończyków  o znaczenie tego słowa, okazuje się, że jego werbalizacja jest nadzwyczaj kłopotliwa. Kawaii często odwołuje się do sfery wizualnej, jego istota tkwi jednak w emocjach, a te pozostają niewyrażalne. (…) Określenie to nie odnosi się do samego przedmiotu, lecz do uczuć odbiorcy, których nie można negować. Kawaii jest skrajnie subiektywne, nie można porównywać ze sobą  stopnia kawaii różnych osób czy przedmiotów. Dzięki temu wyraża się swoje uznanie, nie wskazując bezpośrednio na własne ideały estetyczne.” [ze Wstępu]